Büyük telaşların ortasında kalmak gibi seni sevmek
Ölümü arkaya alıp durmadan yürümek sonsuzluğa
Yakut kırmızısı bir çığlıkta tanımak kendini
Vedalaşıp tüm geçmişinle
Tesellisi yüksek umutlara dalıp gitmek gibi

Yüz çevirme sevda yanığı yüzümden
Yer çekimine yenilmesin kirpiklerin
Seni sevmek çığırtkan kuşlara öykünmektir
Fırtınalar kopuyor bak
Nefret fışkırıyor mayasız insan dilinden
Gözlerimi neşesinden mahrum bırakma
Ayaz iniyor içerime
Soluğuma kadar donuyorum
Dönüyorum her defasında sevdanın ilk durağına

Nereye kaçabilirim ki senden
Bakışının düşmediği dünya sathı yok
Kokunun esmediği burç mu var
Avucunun içi kadar tanırsın gamzene düçarını
Sevmek seni cümle zamanlara düşmüş
Hem dünün hem bugünün hem de yarınların kârı
Çekemem şimdi göğsümü sıkıştıran efkarı
Yanağındaki çiçekleri koparıp birer birer
Sevmek dururken en hislisinden...