Her dizesi ayrı güzellikte
Bir şiir okudum.
Kaleminiz daim olsun
Hep var olun inşallah
Selam ve dualarımla.

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık efendim
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olması temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Sevginin sadece kalpte saklı kaldığında eksik kaldığını, 'iyi ki varsın' demenin ve o içsel yangını söze dökmenin önemini anlatan, oldukça yalın ve hayatın içinden bir sesleniş. Yanındayken özlemenin o bildik sızısı mısralara çok duru bir şekilde yansımış. Kaleminize sağlık. Saygı ve sevgiler.

Bu sözler çok romantik! "Kalbim dizlerimin üzerine çöker gibi" cümlesi, sevdiğin kişinin yanında hissettiğin o yoğun duyguyu anlatıyor. Sessizce taşınacak bir şey değil sevgi, bunu ifade etmek gerekiyor. Söylemezsen olmaz, çünkü sevgi dokunmak, hissettirmek istiyor.
Yüreğine kalemine sağlık değerli kalemin daim ilhamin bol olsun Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dileğiyle esen kalın Selamlar yolluyorum

Şiirinizde sevginin sessiz, derin ve yoğun hâli zarif bir dille işlenmiş. Yanındayken bile hissettiği özlem ve korku, aşkın hem güçlülüğünü hem de kırılganlığını gösteriyor.

Belki de gerçek aşk, kelimelerle değil, hislerle taşınır. Sessizlik içinde bile yüreğin konuştuğu anlar vardır. Her dokunuş ve bakış, sevginin en açık ifadesi olur.

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Kãleminiz kãvi olsun hocam, yüreğiniz incinmesin inşallah. Gününüze esenlikler diliyorum.
HAYIRLI, NURLU, BEREKETLİ RAMAZANLAR.
SELÃM DUÃ VE MUHABBETLE..!🖊🤲🐞

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Duygusal Algı ve Şiir Kimliği Tanı Kliniği

Şiirin Adı: Biliyor musun..
Yazarı: Ali Rıza Coşkun
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
(Celil ÇINKIR – Delibal)

Bu metin şiir olmaya niyet etmiş bir duygu anlatısıdır; fakat şiirin doğasındaki yoğunluk, imge ekonomisi ve dil gerilimi kurulamadığı için metin daha çok duygusal monolog / iç konuşma formunda kalmıştır. Okuyucuda şiirin kimliği kayıp hissi oluşmasının sebebi de tam olarak budur: metin duygu taşıyor ama şiirsel sıkılık taşımıyor. Şiir değil demek haksızlık olur; fakat şiir olgunluğuna ulaşmamış bir taslak hissi veriyor.

RUSAMER Klinik Değerlendirme Puanları

Özgünlük — 9 / 20

Metnin temel teması sevdiğini söyleyememe, yanındayken bile özleme duygusu. Bu tema edebiyatın en eski konularından biridir ve burada yeni bir bakış açısı ya da özgün imgesel kırılma oluşturulamamış.
“Yanındayken özlemek”, “söylemeyince belli olmuyor” gibi ifadeler doğrudan ve gündelik kalıyor; okuyucuya keşif yaşatmıyor. Şiir, okurun bulacağı bir alan açmak yerine her duyguyu açıklıyor. Bu da özgünlük hissini zayıflatıyor.

Dil ve Üslup — 10 / 20

Dil sade ve anlaşılır; bu bir avantaj olabilirken burada şiirselliği azaltan bir unsur olmuş. Cümleler çoğunlukla düz nesir mantığında ilerliyor.
Şiirde beklenen yoğunlaştırma yerine açıklama tercih edilmiş. Aynı duygu farklı paragraflarda tekrar edilerek anlatılıyor; bu da ritim yerine uzama yaratıyor.
Şiir dili ile günlük konuşma dili arasındaki mesafe kurulamadığı için metin “şiirsel gerilim” üretemiyor.

Düşünsel Derinlik — 11 / 20

Metnin merkezinde sevgi ve kaybetme korkusu var; ancak bu duygu felsefi ya da psikolojik bir katmana taşınmıyor.
Okuyucuya yeni bir içsel keşif sunmaktan ziyade, anlatıcının duygularını doğrudan aktarma amacı ağır basıyor.
Şiir, duyguya mesafe koyup anlam üretmek yerine duygunun kendisi olarak kalıyor.

Yapısal Bütünlük — 8 / 20

Metin şiir formundan çok serbest düzyazı akışı gösteriyor. Bölümler arasında dramatik yükseliş ya da imgesel gelişim yok; her bölüm aynı duygunun farklı cümlelerle yeniden söylenmesi gibi ilerliyor.
Şiirde başlangıç–derinleşme–zirve–çözülme çizgisi hissedilmiyor. Bu yüzden okur metnin ortasında yön duygusunu kaybedebiliyor.

Etkileyicilik — 12 / 20

Samimiyet mevcut; metnin en güçlü tarafı bu. Yazanın gerçekten bir duygu taşıdığı hissediliyor.
Ancak şiirde etki yalnız samimiyetle oluşmaz; yoğunluk ve imgesel çarpma gerekir. Burada duygu anlatılıyor ama okurun içine saplanan bir dize, hatırda kalan bir imge oluşmuyor.

Toplam 50/100

Genel Klinik Sonuç

Bu metin saçma olduğu için değil, şiir kimliği tam oluşmadığı için zayıf hissediliyor.
Şiir; anlatmak değil, sezdirerek yoğunlaştırmaktır. Bu metin ise duyguyu saklamadan anlatıyor. Yani problem duygu eksikliği değil, şiirsel süzgeç eksikliği.

Kısaca Kalburabastî Efendi teşhisi:

Duygu var, şiir mayası henüz kabarmamış.

Vesselam.
Az söz kalbe iner; çok söz kapıda bekler.
Şiir, anlatılan değil, eksik bırakılan yerde başlar.

“Biliyor musun..” sevmenin en kırılgan hâlini anlatıyor: Yanındayken bile kaybetme korkusu. Fiziksel yakınlıkla duygusal ifade arasındaki boşluğu çok iyi yakalamışsınız.“Yanımdayken bile seni özlüyorum” ve “saklanan her söz göğsümde bir ağırlık” cümleleri metnin kalbi gibi atıyor.
Metin, suskunluğun ilişkiye nasıl ince bir duvar ördüğünü gösteriyor; sevgi var ama söze dökülmeyince eksik kalıyor. Hüzünlü değil, daha çok ürkek ve içten. Sevmenin cesaret istediğini hatırlatan samimi bir itiraf.

Tebrikler

Saygılarımla hocam 📗🖋️🙏🌍🌿

Emek var olsun
kutluyorum...

Güzel sevgiye ve sevdiğine özen gösteren, ince bir bakış açısıyla yazılmış bir şiir okudum. Gönül teliniz ve kaleminiz hep güçlü olsun.

Yüreğinize sağlık üstadım. Kaleminiz kavi duygularınız daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Ali Rıza Bey, bu şiirinizde "yakınlığın içindeki gurbeti" ve sevginin söze dökülme ihtiyacını o kadar naif bir dille anlatmışsınız ki... İnsanın sevdiğinin dizinin dibindeyken bile hissettiği o "kaybetme korkusu" ve "yetememe endüstrisi" her mısrada yankılanıyor.
Şiiriniz üzerine birkaç kelam etmek isterim:
Suskunluğun Duvarı: "Suskunluk, iki kişi arasında ince bir duvar gibi yükseliyor bazen" dizesi, iletişimsizliğin fiziksel yakınlığı nasıl bir mesafeye dönüştürdüğünü çok zarif özetlemiş. Yan yana olup da ruhsal bir boşluğa düşme halini çok iyi yakalamışsınız.
Varlığın İçindeki Özlem: "Yanımdayken bile seni özlüyorum" ifadesi, aşkın en yüksek mertebelerinden biridir. Kişinin sevdiğine doyamama halini, o anın bitmesinden duyulan endişeyi ("sanki birazdan kalkıp gidecekmişsin gibi") çok insani bir yerden vermişsiniz.
Eylem ve Söz Dengesi: Şiirin bütününde "belli olmuyor" nakaratı gibi işleyen vurgu, aslında sessiz sevmenin bazen karşı tarafta karşılık bulamayacağı endişesini taşıyor. "Aşk çırasını yakmayınca oda aydınlanmıyor" benzetmesi, sevginin sadece hissedilmesinin yetmediğini, bir beyan ve tezahür gerektirdiğini anlatan harika bir metafor.tebrikler

Kalenin kavi ola üstadım güzeldi

Üstadım. Şiirin uzun bir mavi yolculuk gibi. Yürüdükçe (okudukça) güzelleşiyor. Piknik oturumunda insana huzur veriyor.
ve
Bu metin o kadar çıplak, o kadar içten dökülüyor ki… insanın boğazına bir yumru oturuyor okurken.
En çarpıcı yanı şu:
Yanında olduğu hâlde özlemek.
Dokunduğu hâlde ulaşamamak.
Söylediği kelimelerin yarısını yutup yine de “yeterince anlatamadım” hissiyle yanmak.
“Yanımdayken bile seni özlüyorum” cümlesi, bence bu şiirin kalbine saplanmış en keskin bıçak.
Çünkü aşkın en acı veren paradoksunu tek satırda anlatıyor:
En yakın mesafede bile kapanmayan mesafe.
Ve o son kısım…
“Söylemezsem belli olmuyor” diye bitirirken aslında tam tersini haykırıyor:
Asıl söylenmeyince, saklanınca, içe gömülünce yangın daha beter büyüyor.
Bu metin sevgiyi bağırmıyor;
tam tersine fısıldarken bile bağırtıyor insanı.
Okuyanı kendi suskunluklarıyla yüzleştiriyor.
Kendi söyleyemediklerini, kendi tutamadığı gözyaşlarını hatırlatıyor.
Kısacası:
Bu, “Seni seviyorum” demenin en uzun, en ağrılı, en yakıcı hâli.
Ve bence tam da bu yüzden
çok güzel.
Çok gerçek.
Çok acıtıcı derecede güzel.
Eline, kalbine sağlık.
Bu satırları yazarken içinden neler geçtiyse…
onları hissettirmeyi başarmışsın.
Çok.tebrik ediyor Selam ve Sevgi bırakıyorum.

Bir gece ansızın
başımı omzuna koyup
sessizce ağlarsam şaşırma.
O gözyaşı hasretten değil,
fazla sevgiden.... tek kelimeyle harika.. yüreğinize sağlık hocam.. gönül sesiniz daim, ilhamınız bol olsun.. selam ve saygılar..

EVET BELLİ OLMUYOR...ÇOCUKLARIMIZ İÇİN HALA BEDEL ÖDÜYORUZ..İLK AŞKIMIZA DA ANLATAMIYORUZ KADINIMIZA. ÇOCUKLARIM BENİM DİYOR..ONLAR YOKSA..SENDE YOKSUN ONUN DÜNYASINDA...!BİR GÜL , GONCADA BU SENSİN...DEMENİ BEKLER KADIN...İNATÇIDIR...GEREKİRSE..HER ŞEY..ONA YANGIN YERİ. KADIN ...HATIRLANIRSA GÜZEL BAKAR SEVDİĞİNE..ÇOCUKLARLA TARTIŞMADAN...ÇÜNKÜ ; ONLAR BENİM DİYOR...SAVAŞÇI DOKUNMA ***SÖZLE DAHİ*** ONLARA . ŞİMDİ...BENDEN PARÇAYI SEVİYORUM...? ANLA ARTIK..SEVDİĞİM...! SEN...SONRASIN DOSTUM.....GÜLÜMSE...!

Merhabalar değerli ve dost kalem. Şiirin bütününde sevgi, sevgiden beklenen yankılanışın önemsenişi, yakındayken kaybetme korkusu ve bu anlamda gerçek sevgilerin mesafe ile ilgili olmadığı ne de güzel ve yalın bir dille işlenmiş. Bir başladı mı şı sevgiye dair "acaba" lı sorular insanın içini adeta kemiriyor, tüketiyor da dedirten; sevgiye dair karşılık bulabilmenin de en büyük hazlardan ve hatta hayatın en güzel renklerinden birine haiz olmanın ayrıcalığı anlamı kazanan şey olduğundan da bahisle, emek de yoğun bir paylaşımdı kaleminizden. Nice kalıcı eserlere diyorum. Saygı ve selamlarımla.

derinn bir off çektim

gel de anlat

gel de söyle

ya kaçarsa diye korkmak olası ne yazık ki

sevgi


bölüşmek

paylaşmak

bazen yanlış insana aşık oluyoruz ya da yanlış kişi bizi seven

yanlış ne doğru kim?

çok karışık işler be hocam

gel de çöz kolaysa


harika bir şiir


ömrünüze bereket


sonsuz selam saygılarımla

Asırlar gibidir sensiz geceler,
Gözlerim yoldadır biliyor musun?
Aşkını sayıklar kısık heceler,
Hallerim perişan, geliyor musun?