Allâh’ım sen biz âciz kullarını
Yetim malı soyanlardan ayrı tut
Şeytan alsın götürsün çullarını
Kul hakkıyla doyanlardan ayrı tut.

Secdeyi vitrin diye kuranlardan
İnancı maske gibi takanlardan
Cihâdı duyunca yol kaçanlardan
Da’vâyı yük sayanlardan ayrı tut.

Pasaklı gönülle va’z veren dilden
Aslını hor gören fodul vekilden
Hele Furkân’a uymayan nakilden
Fitne-fesat yayanlardan ayrı tut.

Hakîkat yolundan saptırma bizi
Nefsin basıncına kaptırma bizi
Tamâhın putuna taptırma bizi
Arsızlığa bayanlardan ayrı tut.

Yalnız almaya elverişli elden
Fâiz düşkünü omurgasız belden
Lâiklik terânesi çalan telden
Zulme paydaş olanlardan ayrı tut.

Komşu ırzına sarkan bî-hayâdan
Alçak gönülden sadrolan riyâdan
Vatana ihânet eden âyâdan
İnsanlıktan cayanlardan ayrı tut.

Katma bizi toysuzların içine
Hele hele soysuzların içine
Dâhil etme huysuzların içine
Ecdâdına sövenlerden ayrı tut.

Yurduma uğratma haçlı çanları
Beyhûde akmaz şuhedâ kanları
Son nefeste îmânla al canları
Himmetine yabanlardan ayrı tut.

Bid’atlara karşı bizi zâhit kıl
Kezâ nefsimize karşı zâbit kıl
Bir de mustakîm sırâtta sâbit kıl
Yâ Rab, yoldan sapanlardan ayrı tut.


Usta kalemlerden inciler:


Zâhirde bir nefes, bâtında közüz,
Ezelden ebede verilmiş sözüz.
Toprakta zerre kor, ukbâda özüz,
Haktan gayrı tapanlardan ayrı tut.

Ferdaca şükreyle, bitti bu kelâm,
Sâdık dost bağından verilsin selâm.
Gönül Mushafı’na düşerken kalem,
Vuslatı erteleyenlerden ayrı tut.
Ferda,ca


Katma helalime asla haramı,
Helalinden kazandırıp paramı,
Kanatıp,sızlatma Rabbim yaramı,
Kul hakkıyla doyanlardan ayrı tut...
Nurettin GÜLBEY