19
Yorum
54
Beğeni
5,0
Puan
512
Okunma


İçimde düğümlenmiş bir mesafe var
Adı konmamış mevsimlerin yorgun gölgesi
Yalancı baharların rengine kanacak hevesimi çoktan uğurladım.
Ömür, şimdi kendi kıyısında demlenen duru bir su.
Keşke anlatabilsem,
Suskunluğun kalbimde açtığı o derin uçurumu!
İçimde büyüyen o dilsiz kalabalığı,
Hiç kimsenin uğramadığı bu ıssız coğrafyayı.
Bir yanım tomurcuk sancısı,
Bir yanım çekilmeye hazırlanan bir akşam güneşi.
Zamanı takvim yapraklarından söküp,
Kendi bakışlarıma mühürledim.
Kapı eşiğinde, ceketini omuzlamış;
Kendi yalnızlığına bağdaş kurmuş o vakur kadın
Geçmişin tozunu zamanın rüzgârına savurup,
Henüz kimsenin çiğnemediği o yorgun ufka bakıyor.
Bir yanım fırtınayı göğüsleyecek kadar mağrur,
Bir yanım rüzgâra yaslanan bir yaprak ürkekliğinde!
Ve ben, bu iki sükût arasında,
Kendi fırtınasına geç kalan bir yolcuyum.
Gülşen Polat
Şiirimi güne taşıyan secki kuruluna, beğeni ve yorum yapan tüm şiir yürekli kalemlere teşekkürler... 🙏
5.0
100% (22)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.