o gözler neler anlatıyordu, neler
keşke hepsini söyleyebilseydim.
bazı cümleler dudaktan dökülmez,
sadece bakışlarda yankılanır.

sanki kırılmış bir aynanın yansımaları gibiyim
parçalarım da biriken yüzler,
acıdan bükülmüş kaşlar,
sükutla mühürlenmiş sözler var.

buğulu bir cama yazılmış bir hikaye gibi,
her nefeste biraz daha silinen,
ama tamamen kaybolmayan.
bütün çığlıklar gözlerde saklıdır
ve en derin anılar,
baktıkça yeniden sancıyan, kanayan yaralar.

ben neşeyi de tanırım, umudu da,
ama en çokta hayal kırıklıklarını okurum gözlerden.
sonra kendi hayal kırıklıklarımı yaratır,
yine kendi umutlarımı harcarım,
hem de hiçbir bedel ödemeden
zamanın bıraktığı izleri toplarım.

ben böyleyim işte, öğrenirken kayboluyorum,
anladıkça daha az biliyorum.
belli ki her şeyi sevemedim...
aslında hepsinin bir özeti var bende saklı,
o özet gözlerimde mühürlü.
*
Mehmet Demir
25225