1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
104
Okunma
IŞIKLAR SÖNMEDEN
Tanrım
Hüzünlü siyah bir
Gölge gibi
Çok şeylere katlanıp,
Yaşadığım bu
Hayatı,
Niçin
Pis kokulu, kirli
İnsanlara
Meze ediyorsun.
Madem ki
Herşeyi görebilme
Ve algılama
Yeteneğin var,
O zaman
Bu karanlık
Boğucu yasamı
Bana hediye etme artık,
Lütfen
En kıymetli anların
Yüceliğini tatmama
İzin ver.
Güzel ve temiz
Duygularım olsun
Çalısmaktan ve
Sevmekten hoşlanan,
Rica ediyorum
Şu başı
Gövdesinden ayrılmış,
Matemsi, mayası bozuk
Tiplerden uzak tut beni,
Bu zamana karşı
Hergün biraz daha
Ufalanmış olan bedenimle
Arama girme olur mu ?
Çünkü
Yalanları ve yılanları
Gizleyen bu keşmekeş
Dünyadan çok sıkıldım.
Hadi !
Bana neşesi bol,
Huzuru çok,
Güzel zamanlar ısmarla,
Işıklar sönmeden....
Nevzat TAŞKIRAN
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz