3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
188
Okunma
O gece şehir sessizdi.
Yağmur camlara vuruyordu.
Direksiyonun başında sustum.
Bazen insanın söyleyecek çok şeyi olur ama kelimeler ağır gelir.
İşte o an Munzur’u hatırladım.
Su akar…
Ama bağırmaz.
Dağlar durur…
Ama kendini anlatmaz.
Ben de sustum.
Adını suya bırakır gibi bıraktım kalbime.
Gitmedi.
Sadece içimde yer değiştirdi.
Bu türkü bir kavuşmanın değil,
içten içe büyüyen bir sevdanın hikâyesi.
Yanmak değil mesele.
Kalabilmek.
Ve o gece anladım…
Aşk bazen sessizlikte yaşar.
— Dersimlikiz
Munzur kıyısında sustum,
Adını suya bıraktım.
Akıp gitti gözyaşım,
Dağlara seni anlattım.
Pülümür’den esen rüzgâr
Saçlarımı savurdu yavaş…
“Sevda ağırdır” dediler,
Ben taşıdım biraz biraz…
Aşk dedikleri ateş değil,
Köz olur içte yanar.
Diz çökmez benim yüreğim,
Sevda sabırla akar.
Munzur’a söyledim adını,
Taş bile duydu sesimi…
Ben seni kalbe yazdım,
Silmedi hiçbir mevsim…
Bir gece yıldız seçtim,
En parlak olan sendin.
Karanlığımda bir ışık,
Sessizce içime indin.
Bir tel titrer bağlamada,
Adın mızrap olur iner.
Yan yana susmak bazen,
En büyük aşk eder…
Yanmak değil tek başına,
Bir ömür direnmekmiş.
Sevda biraz da onur,
Baş eğmeden sevmekmiş…
Aşk dedikleri ateş değil,
Kül olmaz, iz bırakır.
Munzur gibi akan yürek,
Taşa sabrı oyar çıkar.
Ben sana değil kaderime,
İnatla tutundum biraz…
Dersimlikiz der ki:
Aşk diz çökmez… dimdik kalır biraz…
Yazan: Cigdem Turan Dersimlikiz
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.