4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
192
Okunma

Çok özledim, sorarsan kimi, nerede, niçin
Aklımdaki özgür olan sensin, tek sensin
Ancak Keman’ıın notaları şaşkınca dağıldı
Gece yine karanlığa sarıldı usulca
Her gece aynı nakarat, aynı kırık ses
Yüreğimden vuruyor teller, kanıyor hece
Yokluğun bir hançer, varlığın soluksuz ateş
Oda sessiz, kapılar kilitli, duvarlar suskun
Beni sorma artık, yüreğimi hiç sorma
Sevdalı yorgun, özleyesiye âşık bir vicdan
Saçaklardan sarkar her gece aynı hatıralar
Süklüm püklüm, ıslak, üşümüş, yaralı
Rüzgâr soğuk iner tenime, camlar buz
Aynalar yalnızlıktan donar, gözlerim sen,
Tam o anda bir şimşek yırtar göğsümü
Güneş doğar içime, ansızın, sen doğar gibi
Damarlarım adını fısıldar her hücreye
Kanım seni taşır, seni, yalnızca seni
Aynadaki buzlar korkudan titrer erimekten
Gizemin kaçmasın kemanı ters çevirdim
Belki rüzgâr sızar şimdi bir gölge gibi içeri
Belki fısıldar usulca: “Hadi, mutluluğa şarkı söyleyelim” derse..
Çok özledim…
Gel kemanın akordunu düzeltelim birlikte
Belki bu gece notalar nihayet sana kavuşur
Ve yüreğim ilk defa ritmini şaşırmaz.
Sevgiyle, sen söyle, ben çalarım Keman’ı
Bedri Demirpençe
5.0
100% (9)