Kaçan uykular nerede bekliyor, kayıp düşler şehrinde.
Acımasız zamanda açmış aralarını akıl ve kalbin.
Vaktin ağrısında boşlukta düşler kaybolduysa artık
ne olacaksa olur.
Sakin bir kabulleniş mi, yoksa bir meydan okuma mı
şiir.?
Tebriklerimle.
Şiirle.

resme baktığımda kalple akıl arasında yapılan bir konuşma gibi,
şiirin başlığı beni düşündürdü, düşler şehrinde olduğumu hayal ettim bir an, sanırım herkesin en güzel hayalleri ile bezeli bir yer olurdu, insanın kendi kafasında kurduğu bir cennet adeta.

ve kocaman bir yürek vardı şiirde her şeye rağmen sevdiğinin düşlerine de sahip çıkıyordu, belki de kendi düşlerinin yarısı ordaydı yarısı kendinde ortak düşleri vardı belki,

küçük bir ihtimal de olsa yeniden sevebilme ihtimaline karşı elinden gelen her şeyi yapmak istiyordu şair, ancak zamanın ne kadar acımasız olduğunu en çok şairler bilirdi, bu yüzden o zalimden kurtaramamıştı düşlerini.

sonrasında kaybolan düşlerin arkasından kaybolan yürekler,

hayaller kayboldukça insan da kendini bırakıyordu umarsızlığın çekim gücüne,

tebrik ederim şairim , çok güzeldi, sevgi ve saygı ile.