Sene:1957

soğuk bir kış gecesiymiş
kar lapa lapa yağdığında
"Bocuk"muş o zaman
zemherinin Ocak Ayında

/Duvarda kandil varmış, is çıkararak ışılayan. Dışarıda rüzgar, delice ıslık çalan.../

ebe kadın varmış
o bir
bir de koca nene
kendisi de yer döşeğinde
üç kişiymişler
toprak kokan o evde

ateşe odun atıp harlatmışlar
kara kazanda su kaynatmışlar
doldurmuşlar koca leğeni
yıkamışlar ak elleri
hazırlanmışlar
doğum sancısı tutuğunda

/Kadınlar bağıramazmış o zamanlar. Ses çıkarıp ağlayamazmış. O yüzden düğümlemişler oyalı mendili, "sık" demişler "dişleri."/

kadın sıkmış dişleri
tavana dikmiş kocaman gözleri
ağzını açıp bağıramamış
kıvranmış sancıdan ama
bir gıdım ağlayamamış

nenecik dört dönmüş başında
ebe kadın zorlarda

sonunda bir ses yırtmış karanlığı
dağıtmış kara bulutları
ağlayamayan anasına inat

/O gece bir bebek doğmuş. Karlı soğuk bir kışta, küçük bir köy ve küçücük bir evde. Ben doğmuşum./

hoş geldin bebek