ÇOBAN YILDIZI

Çoban Yıldızı’dır gönlümün tacı,
Geceler boyu mülteci kalışım ondandır.
Ufukta ararken o ilahi ilacı,
Sessizce ummana dalışım ondandır.

Bir garip tutkudur bu, kalbe vurulan mühür,
Gâh ağlayıp gâh gülmem, sırımdır bende hür.
Çoban Yıldızı’na yürürken adım adım,
Nihayet o ateşte yanıp kül oluşum ondandır.

Nedendir bu figan, bu yanan ağıtlar?
Niçin maşukum oldu o nurdan kanatlar?
Anlar mı bu halden aklı dünyada olan?
Bu vuslat ateşiyle sararıp soluşum ondandır.

O Çoban’dan aldım ben bu mukaddes közü,
Ondan öğrendim nefesi, ondan aldım özü.
Ey Yıldızlar Yıldızı, seninle buldum yolumu,
Aşk kapısında kulun, kölen oluşum ondandır.

Zira senin o nurun değil midir asıl gaye?
Sana verilmedi mi o en yüce paye?
Alemlerin Efendisi’nin hürmetine aşk ile,
Yaratılan bu canın, O’na ram oluşum ondandır.