Bir zamanlar denirdi,dünya dar gelir,
Kibirle büyüyen kalp taş kesilir.
Bir gün döner devran, hesap sorulur,
Sessizlerin ahı göğe vurulur.

Bir avuç menfaat, bir yığın yalan,
Gerçeği gömdünüz, kaldı duman.
Azdınız, kudurdunuz, unuttunuz yolu,
Vicdanın sesini susturan bencillik dolu.

Bir anlık heves için gözünüz dönmüş,
Hakla batıl karışmış, akıl sönmüş.
Bir zamanlar nefes , şimdi hırs küpü,
Merhamet kaybolmuş, kalmamış türü.

Hak yerle bir, adalet suskun,
Yalanlar süslenmiş, gerçeğe dokun.
Kardeş kardeşi tanımaz olmuş,
Menfaat uğruna dostluk solmuş.

Son perde yakın,hırsla yanmış göz!
Dünya sizin sanıp ettiniz söz.
Oysa bir nefeslik ömür bu hayat,
Ne taht kalır, ne de saltanat.

Toprak bekler sessiz, sabırla, derin,
Bir gün döner herkes geldiği yerin.
Gerçek susmaz, yanar her yalanın.
Hakikat er geç bulur sahibini.