Kendimdeyim ama çok uzaklardan bir yankıyım
Saniyeler ile oynayan hayat, eskiz bir deftere yazılıdır
Yaşanmamış bir pişmanlığın yansımasıyla uyandırır
Orada tek bir dert ile anlatır yar.o buğukluk duramaz

Hatıralar siliklesse bile,var olduğunu hatırlatır
Duygular geç gelir,o soğuk gözler anlatmaz içine atar
Ayna da ki suret,baktıkça için içini yer ama keder değildir
Melankolik düşüncelerle ,kitabın kapağında ki ağıttır

Her Şey olduğu gibidir,ademoğlu acı çekerken ilerlemekte
Bir gün tökezler,tekamül ettikçe düştüğü yerde tekme yer
O anda eller nasırlaşır.dizler kanayarak iyileşir
Ama içteki pişmanlıklar birikerek çığlık attırır

Bakıştığı dünya da bir yankı olsa bile ,düşen damlalarla
Yaşadığını hissetse bile,hep geç kalan o minik kıpırtılar
Bir gün değil !defalarca ellerini yakan o acı verici hisle
Fark ettirir ,İnsan(aciz) olmanın ne anlama geldiğini