DURAKTA Kİ SİS

Rotinimin tekrarı sıradan bir pazardı
Şayet çıkıp gezmesem kulunçlarım azardı
Sadece gezmek için gayesiz çıktım evden
Kaytarmak istiyordum hayat denen ödevden
Kararsızca ilk gelen dolmuşa binecektim
Canım nerede isterse orada inecektim
Durağa geldiğimde ne sıkıntım ne tasam
Koltuğumda bir kitap, bir de genç işi asam
Bilmedim ki o günün ilk ve son olacağı
Boş olan yüreğimin bir anda dolacağı
Görmeden etrafımı, boş boş bakınıp durdum
Ne bir sebep aradım ne de bir hayal kurdum
Yanımda bir silüet birden bire belirdi
Görünce kalbim coşup aklım o an delirdi
Baktığımda ne cindi ne insandı ne peri
Ayaklarım altında, yerinden söktü yeri
Tam boşluğa düşerken dönüp baktım yüzüne
Cehennemi bir bakış, lütfetti öksüzüne
Öyle candan sundu ki, şefkatten daha sıcak
Sandım ki ruhum uçup cesedim yıkılacak
Şaşkınlık ki beynimde hayret doğuran hayret
Bir hayret ki özünde ne çabam var ne gayret
Gayrı iradi dürtüm beni getirip dile
Selam, merhaba dedim; ipeksi bir ses ile
Gizli bir tebessümle gerilirken yanağı
Sandım ki gamzeleri ilahi mey çanağı
Yüzüme baktığında öyle mahzun ve derin
Dedim, hâlâ titriyor, çok üşümüş ellerin
Başıyla tasdik edip yüzünü kırdı yere
Bakışını gizledi, taktığı kaba bere
Tam o anda bozacı sokuldu yanımıza
Sıcacık bozasıyla can kattı canımıza
Sormadan ikram edip eşin üşümüş dedi
Peri’m, şaşırdı amma hayır da diyemedi
Biz bozayla meşgolken otobüs geçip gitti
Şansım o gün yanımda sanki sadık bir itti
Sabırsız bakışlarla meğer gözler miş yolu
Sükûtunu kırarak birden yükseldi kolu
İstemsiz el edince dolmuş daha ıraktı
Kalbimi benden alıp cesedimi bıraktı
Dolmuşa binecekken dönerek son bir defa
Zavallı yüreğimde azaba döndü sefa
Peşinden bakakaldım, öyle yıkık ve sefil
Ne bilen biri vardı ne çöpçatan bir kefil
Nakşederken ruhuma, ince ince cismini
Adresini almamış ,sormamıştım ismini
Var gücümle bağırıp çağırsam mı diyordum
Dönmek istese bile dönmezdi, biliyordum
Lerzeye geldim o an, çözüldü ayak bağım
Duyduğum ızdıraptan çatladı alt dudağım
Ah! O dolmuş durağı gençliğimi tüketti
Tam da unuttum derken tekrar tekrar nüksetti
Yıllar önce burada göründü ve gitti yâr
Hâlâ aynı durakta, ben; bunak bir ihtiyar