ÎTİRAFIM EFENDİME(sav)

Sığ kafamı boşalttım, ne düşünce ne fikir
Aklımı silkeleyip bırakmadım şom zikir
Beynimi yıkayarak, pakladım masivadan
Zaten benden değildi, ruhuma bulaşan kir

Müstekreh meyillerim, şirrettimden bir izdi
Cehlimden sadır hayıf, nefsten süren filizdi
Ne bir yâr seçebildim, ne yarenlik yaşadım
Hayat denen muamma, avuçlarımda gizdi

Tamahım dalga dalga beni çekerdi dibe
Haramı mübah sayıp suçu attım nasibe
Çağdaşlık belasına bilmeden bulaşınca
Ne İslam’a benzedim ne de ehli salibe

Kırıp kırıla geçti ömrümün sergüzeşti
Yaşadığım minderde yaşam kara güreşti
Yâr dediğim yaraymış, gönlümde sonsuz sızı
Yenilgiler koynumda sanki nikâhlı eşti

İstihareye yatıp gerçeği gördüm artık
Şu dilime mil çekip ağzımı dürdüm artık
Zem, yalan, Malayani; kineye ve hilenin
Zehirli toprağını derince sürdüm artık

Gençlliğin tabip gibi koyduğu tanıların
perdah çektim yüzüne, sivrilmiş anıların
azabı ukde kalan berceste-i hâlimde
Bütün kökünü deştim, sanrı ve sanıların

Olacağı belliymiş, ölüm zaten yalındı
Verilen tüm payeler birer birer alindi
Galibi yokmuş meğer, bu illetli diyarın
Kalkan düştü elimde, mızrak kalbe çalındı

Enem, şimdi başını taştan taşa vuruyor
Pişmanlığın ateşi kalbimi kavuruyor
Yakan ben, tutuşan ben, söndüreni yine ben
Yeni ben, eski ben in, külünü savuruyor

Bu anlamsız kulvarda, yitip yoruldum artık
Egomu mağlup edip, ruhen duruldum artık
Emmare, mülhimeyi, nihayet geçtim gibi
Şükür köşküne çıkıp taht’a kutuldum artık

Bu benim arzuhâlim, ittirafım; efendim
Kemik kemik devrildim, can da rafım efendim
Altında kaldım heyhat, yaşadığım enkazın
Moloz yığını şimdi dört tarafım efendim

Biraz geri zekâlı, biraz böndüm efendim
Dünyalık bir ateştim, artık söndüm efendim
Sümüklü böcek gibi çekildim kabuğuma
Diz çöküp seccademe, sana döndüm efendim

Zübde-i kâinatsın rahmetenlil alemin
Nebat, eşcâr zikirde, hû çeker gök ve zemin
Esselatu vesselm aleyke ya Resulallah
Sen şahit ol yâ Rabbi, El maliki yevmiddin
.......................
.
Eğdim artık başımı, huzurunda beklerim
Bin bir günah üstüne, yine tövbe eklerim
Şefaat kıl Efendim, mahşer günü kuluna
Sana giden yollarda, takat kesti dizlerim
...............Ferda,ca...............

Sözlük:

Şirret: kavga çıkarmaktan hoşlanan, şerli, serir
Müstekteh: iğrenç
Zübde: öz
Berceste: Değeri yüksek olan. Seçme seçilmiş
Berceste-i hâl: hayat serencamında kalan iz
Nebat, nebatat: bitki, bitkiler
Eşcâr: şecer, ağaçlar
Şecere: Soy ağacı, soy kütüğü