BEN MEKTEPLİ DEĞİLİM

Ben, mektepli değilim
Sözcüklerle oynayıp maniler düzmesini bilmem
Şiirleri de
Bir balıkçı, nasılki ağını şansa atar, ne çıkarsa kârdır
Benim de dilim öyle
Lügatlarda, alımlı çalımlı sözcükleri avlamasını bilmem
Seni seviyorum diyebilmek için
Fezayı küçültüp, söz müştemilatıma indiremem
Ah, şu şairler
Yıldızları Buket yapıp sevgilisine sunuyor
Anlamıyorum ki
Ötülenmiş mısralarım yoktur
Buruş, buruş olan ifadelerimin manaları da kırış kırıştır
Ama sen anla
Eğer sözümü değil özümü anlarsan, anlamak istersen
En güzel şiirleri ben yazdım demektir
Seviyorum, demek için kırk şairden kafiye çalamam
Kırk yazardan da üslup
Şairler, külde; gül bitirip çölde pirinç de yetiştirebilir
Bana ne bundan
Yazarlar, Arslana nal çaktırır, Ceylana taht da bağışlar
Onların gücü onların olsun
Seni seviyorum demeyi dedirtebilmek için
Lügatlar ezberleyemem
Sosyoloji denizlerinde boğulmaya hiç niyetim yok
O hevesimi ateşe verdim
Dobra dobra konuşmak irsidir bende
Anlıyor musun?
Herkesin bildiği ve herkesin anladığ dille konuşurum
Ne mecaz var ne icaz
Hızardan, frezeden geçmemiş tomruk gibidir sözlerim
Doğal, olduğu gibi
Kimi zaman gül suyuna banmış bir mızrak gibidir telafuzum
En keskin darbeyle, yüreğe sinecek şekilde
Hedefi ıskalamadan
seni seviyorum demek böyle doğal olmalı
Yalansız, riyasız
Dalıyla, budağıyla, dudağıyla, yanağıyla
Şu şairler olmasa
Her şey ne kadar da güzel olacaktı
Kolay, anlaşılır
Tutup mevsimleride bölüyorlar istedikleri kadar
Onlar didine dursun
Evet, benim de yaşadığım dört mevsim var
Ama dışımda
İçimde sadece bir tane yaşanır ve bir mevsimim var
Çiçeğiyle böceğiyle
Kokusu arşımı doldurmuş, sevdası içime sinmiş
Adı, Bahar
Seni seviyorum bahar, seni seviyorum