yüreğim ve ben iki gizli sırdaş
akşam olunca dünya avlusunda söyleşiriz
sıra sıra süzülür acılar kıtalarca
aldırmadan minderlere diziliriz

mevsimler etkilemez bu serencamı
mangaldan bozma kömürlere benzeriz
her akşam tüter yürek cezvesinden aşk
kendi kahvemizle umuda
çapraşık yollar çizeriz

yüreğim ve ben bazen
karşı komşuya geçeriz
onun penceresinden göğe
tebessümler çizeriz
o anlatır biz dinleriz
çalkalanır dünya
İçinde biz
iyi zamanlara yeminler ederiz

yine de tutamayız yeminleri bir türlü
çözülür dilimizin en gizli ipleri
sıkıca bağlarız bilinmeyeni
gelecek zamanlar için
yalnızlıklar öğütürüz

kalabalıklaşır acılar her akşam
susturmaya gücümüz yetmez
odalarda geziniriz usulca
yine de odalar derdini belli etmez

yüreğim ve ben yorulunca
oyunlar oynarız avluda
saklanırız birbirimizden
kimseyi almayız aramıza

böyle zamanlarda gökyüzü ıssızlaşır
yaşlanırız bir cadalozun koynunda
bazen o bize imrenir
yıldızlardan ölü c.anlar çalarız

yüreğim ve ben gecenin içinde
sessiz çığlıklar gibiyiz
kuş senfonisi avlunun masalsı sesi
örtse de hiçliğimizi


aslında biz
açınca yüreğimizi
dünyadan daha büyük sevgimiz

yüreğim ve ben
çığlık çığlığa
bir gerçeğin içindeyiz

ŞuLeCan
21 Ekim 2012