Yedi günah seçtim kendime,
Aşk kuruntusundan sağ çıkıp
Her bir günün aydınlığına seninle varırken
Mutlu yüzle uyanırım kendi sensizliğime
Allah’tan önce seni düşünebilmek
Bu da mutluluktur,
Ölümlü zamanda sevincim sana dair
Umudunu giyinir öyle çıkarım yaşamaya
Gizli kuytu dünya köşelerini sevmedim
Dedikodusu edilmez kırlangıçların
Uykusu ayıklanmış geceleri de unutup
Yokluğunu bilerek gösteriyorum kendime
Öğrenirim külfetli sevmeyi
Hüznü o vakit tanır insan,
Dokunmanın ve insanın en güzel kıymetini
Uzak çok uzak olunca da sarılabilir yaralar
Acı ezgileri katmıyorum hayaline
Yüzüm utanınca kızıl bir tül belirir içimde
Karanfile saklanırım çocukca sarsılıp
Sessizlikte uzanır bedenim
Dudakları burulmuş ceset gibi.
Bilmezsin sevgilim pusuları
Çıtırtı büyük bir gürültüdür
Mermi akan gecede sıra ölülerin olur
Sen beni bul, ben de seni
Teslim olmak yok söz verelim mi?
Dicle gibi aksın suskunluk,
Deniz dinlesin gözlerini ki
Gözlerinden öperim gökyüzü gibi.