SARI PAPATYA

Bir sarı papatya bıraktım kapına,
Geceyi delen ay ışığında…
Adını fısıldadım rüzgâra,
Duymadın…
Ama kalbim duydu gidişinin sesini.

Sarı papatyalar masum olur derler,
Benimki masum değil artık;
Her yaprağında bir kırık hatıra,
Her sarı renginde bir hüzün saklı.
Adını koyamadığım o aşkın adı
Meğer Yalan Sevda imiş.

Ben seni severken
Şehrin bütün ışıkları söndü içimde.
Bir tek gözlerin kaldı karanlıkta,
O da bana yol değil,
Uçurum oldu.
Sarı papatya gibi savruldum
Ellerinde.

Bir gün gelir de
Toprağa düşersem sessizce,
Mezar taşıma papatya koyma…
Ben zaten seni severken
Bin kere gömüldüm kalbime.
Üstüme örttüğün her hatıranın adı
Yalan Sevda oldu.

Sarı papatya umut derler ya,
Ben umut etmeyi bıraktım artık.
Çünkü sen,
En güzel baharımken
En uzun kışım oldun.
Ve bana kalan tek miras
Solmayan bir Yalan Sevda yarası.

Ve şimdi…
Elimde solmuş bir papatya,
Dilimin ucunda yarım bir dua:
“Sevdiğim…
Beni hiç sevmediysen söyle,
Ben bu Yalan Sevdayı
Nereye gömeyim?..”
Suskun Şair Fazlı Acar