Sanki ben bir rüyaya ansızın uyanmıştım,
Gözlerinde yitik bir cennet şafağı bulmuştum.
Tatlı sözlerin ömrüme kutsal can suyuydu.
Varlığın bana verilmiş en güzel ödüldü,

Sen benim canıma candın, biricik sevdamdın,
Benliğini ömrüme sıkıca mühürlediğim tek insandın.
Dualarımın en başında sadece sen dururdun,
Adını andıkça dünya durur, kalbim titrerdi,

Hangi sahte merhem derman olur sızıma?
Hangi yalan söz kapatır açtığın uçurumu?
Kaderin soğuk rüzgârı değil, gidişin vurdu,
Sığındığım vatandın, kalbimde beni yurtsuz bıraktın.

Belki de en büyük suç sadece bendeydi,
Değerini hiç bilmeyecek birine tüm ömrümü verdim,
Hayallerimi tek bir sahte gülüşüne feda ettim.
Gidişinle bütün dünyam zalimce yerle bir edildi!

Oysaki sen benim vaz geçilmez sevdamdın,
Bütün dünyamı senin o tek gülüşüne sermiştim.
Aşkımızı yıktın, sevdayı koca ziyana mahkûm ettin.
Kendi ellerinle devirdiğin enkaz, senin vebalindir.

Oysaki sen benim en güzel sevdamdın,
Ruhuma can veren sığındığım tek dünyaydın.
Yıllar geçse bile bu sızım dinmeyecek!
Açtığın bu derin yara asla kapanmayacak!

Oysaki sen benim vaz geçilmez sevdamdın
Şimdi sensiz bu ıssız dünyada ne yaparım?
Yıkıldı bütün kalelerim, darmadağın oldu yarınlarım!
Sen giderken bendeki bütün umutlar öldürdün
Kopsun artık kıyamet, canımdan can gitti,

Git artık güle güle, yolun açık olsun.
Geriye sadece paramparça yaralı bir yürek kaldı.
Silindi hayalimden o yalan dolan eski izin.
Koptu içimde sana dair ne varsa her şey.
Oysaki sen benim vazgeçilmez sevdamdın