Mutluluğa nasıl "Şerefsiz meşreptendir!"
dersin denildiği duyar gibiyim. 😠🤕🤐

Türkiyemizde, dünyânın hiçbir yerinde
olmadığı kadar kavram kargaşası yaşanmakta.

Mutluluk; dâima dışa endekslidir.
Mal-mülke, para-pula, Ev-barka, karşı cinse vs.
Zenginlerin doyumsuzluğu, Epstein da’vâsıyle
yeniden gün yüzüne vurmuş durumda.
Doymuyorlar mutluluğa,
çünkü mutluluğun(!) kimyâsında doyum diye bir şey yoktur.

Zâten iki yılı aşkın bir süredir Filistin’de
hunhârca katliamlar yapılırken, lânetli soya
-demeyeceğim, çünkü soysuzların önde gidenleri!-
mermi olarak dönen tüketim maddelerine sarkmak...
(Coca-Cola içerken zevkten geğirmek gibi meselâ Ramazan sofrasında)
Farkındayım, en basit örneklerden birini verdim.
Siz vardır bir hikmeti deyip geçiverin lütfen.)
Orada saat başı çocuklar, sübyanlar katledilirken
hiç bir eşref-i mahlûk pâyesi ile yeryüzünde
endâm eyleyen bir zâtın mutlu olmaya hakkı yoktur ve’s-selâm...

Huzûr ise, sâdece içeriden dışarıya zuhreder.
Rûhun dinginliğidir. Mutma’in bir vicdândır.
Örnekleri çoğaltabiliriz de gerek var mı?
Bir de Huzûr’a durdukça içeride gürleşir.

Not: Bu 2. "Huzûr - Mutluluk" paylaşımdı.
İlki; -www.edebiyatdefteri.com/siir/1548704/huz-r-mutluluk.html- burada.

Saygılarımla...