Rahmimde saklı bir âlem,
Kadınım ben, hisset beni.
Bir nefeste kurdum âdem,
Kadınım ben, hisset beni.

Kâh Leylâ’yım çöl içinde,
Kâh Meryem’im sır biçimde,
Kevser’deyim bir içimde,
Kadınım ben, hisset beni.

Sıcaklık kaynar canımda,
Gelecek benim yanımda,
Nice kahramân kanımda,
Kadınım ben, hisset beni.

“Kûn” emrinden izim benim,
Tâ ezelden dizim benim,
Levh-i kalpte çizim benim,
Kadınım ben, hisset beni.


Duâ olur yükselirim,
Bin umutla yeşeririm,
Gönüllerde iz veririm,
Kadınım ben, hisset beni.

Toprağımdan çiçek açar,
Sevdâm göğe kanat saçar,
Sanma ceylan benden kaçar,
Kadınım ben, hisset beni.

Sabrımla örerim ilmek,
Köküm derin, dalım ipek,
Özüm güldür, sözüm çiçek
Kadınım ben, hisset beni.

Nâzenindir rûhum benim,
Sevgi dolu râhım benim,
Derûnumda âhım benim,
Kadınım ben, hisset beni.


Bir ney gibi içim yanık,
Ayrılıktan gönlüm tanık,
Aşk ateşi bende sanık,
Kadınım ben, hisset beni.

Yalan nedir bilmez özüm,
Eğilmez başım, dik sözüm,
Ne bir süsüm, ne bir yüküm,
Kadınım ben, hisset beni.

Saçlarımda rüzgâr eser,
Gözlerimde umut gezer,
Rûhum hakîkati sezer,
Kadınım ben, hisset beni.

Yuvaları kuran benim,
Umutları süren benim,
Sevgi ile ören benim,
Kadınım ben, hisset beni.


Ay tenime düşer peri,
Yıldızlarla örter beni,
Gecelerin sır defteri,
Kadınım ben, hisset beni.

Ana olur sararım ben,
Yara olur kanarım ben,
Dağ misâli durarım ben,
Kadınım ben, hisset beni.

Bir ninnidir sesim gece,
Yüreğimde binbir hece,
Ninem sultân, anam ece,
Kadınım ben, hisset beni.

Hem toprak, hem filizim ben,
Hem yârınım, hem izim ben,
Karanlıktaki gizim ben,
İnsanım ben, hisset beni.


Dost kalemlerden inciler:


Sabrım ilmek, özüm güldür,
Gelecek bende bir dildir,
Sadece süs, yük değildir;
İnsanım ben, hisset beni.
Ferda,ca


Hem anayım hem bacıyım
Erimin de baş tacıyım
Sormayın daha neciyim
Kadınım ben hisset beni.
Ali Görgan