Ayaklarım Su İçinde
Çamurlu eteklerim boydan boya su çekmiş,
üşüyorum.
Etrafımdan ürkek bakışlarımı saklamış,
cesaretimi çizmiştim giden çamurlu suya.

Bir bir ardına sıralanmış düşlerim,
bana el sallarlarken karanlıklar içinden
fener ışığı gibi düşüyorlardı yere damlalar;
ağlıyordu gökyüzü, içini kanatan şeyi bilmeden.

Yolların önü kesilmiş,
tırmanmakla duvarlar aşılmıyor.
Avuçlarım acıyor,
sınırları zorlamanın bir anlamı yok
ortada sınırlar da yok zaten.

Hayatın akışı, yüreğimden geçip giden
acı yüklü duygulara benziyordu,
her dönemecte çarparak ilerleyen su
dayağın cennetten çıktığının ispatı gibi
savrulurken bir o yana bir bu yana,
acı hissetmiyordu bedenim.

Ayaklarım su içinde
ellerimin çamurları yıkanıyordu
yaralar biraz daha derinlere inerken
çamur içinde kalan ağaç tohumları
baharı bekleyecekti şimdi,
eğer bir kenarda tutunabilirse.
Gündüz Yavuz...

"Yeşil Yol dediler, derelerimizi kuruttular.
O yeşillik kopup gidiyor, gözlerim doluyor görünce...
Gitmeyen bilmez."