2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
252
Okunma

Unutulmaz Olan
Hatırlayamadığım kaç yıl
sayamadığım kaç gece
bakamadığım kaç yıldız
göremediğim kaç güneş geçti...
Hepsi bir sis gibi dağıldı
rüzgârda savrulan yapraklar gibi
unutuldu yollar, şehirler, sesler
unutuldu kahkahalar, gözyaşları bile.
Ama senin bana sarılışın
hâlâ tenimde sıcak bir iz
beni sevişin, o yumuşak bakışın
yanağıma kondurduğun
o tek damla buse...
Başka hiçbir şey kalmadı geriye
ne fırtınalar ne sakin denizler
ne kazanılan zaferler ne yenilgiler
sadece o an, o küçük sonsuzluk.
Zaman her şeyi silmeye çalışsa da
o damla duruyor, parlıyor içimde
bir yıldız gibi, sönmeyen, kaybolmayan
hatırladıkça yeniden doğan.
Ve ben, o busenin hatırına
her unutuşu affediyorum
çünkü o tek damla
bütün yılları, bütün geceleri
değerli kılıyor.
Gündüz Yavuz..
eski iş yerimin kapısında
İş yeri açtığımda başlamıştım bu dizeleri yazmaya... Şimdi bina kentsel dönüşüme girdi, kapı kapandı, ben evdeyim. Zaman her şeyi silse de, o "tek damla" hâlâ duruyor. Güldüm kendime bugün – kim inanırdı ki ben şiir yazarmışım?
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.