Saklı Bir Başlangıç
​Bu, aslında hiç başlamamış gibi görünen ama içimde devasa bir ormana dönüşen o duygunun hikayesi. Herkes beni sıradan bir günün telaşında, kendi halimde bir yolcu sanıyor. Kimse bilmiyor ki, ben her sabah onun adıyla uyanıp, her gece o ismi kalbimin en kuytu köşesine saklayarak uyuyorum.
​Neden mi bu sessizlik?
​Çünkü anlatırsam büyüsü bozulur, kelimelere dökülürse sıradanlaşır diye korkuyorum. İnsanlar duyunca sorgular, bakışlarıyla kirletir ya da teselli etmeye çalışır. Oysa benim bu yangına, bu sessiz sızıya ihtiyacım var. Bu sevda benim en saf halim, kimsenin bilmediği tek doğrum.
​Gözlerimi kaçırışım: Yanlışlıkla ele vermeyeyim diye dünyadan saklanışım.
​Sustuklarım: Söylesem sığmayacak olan o büyük boşluk.
​Yeminim: Onu kendimden bile saklayacak kadar çok sevmem.
​Benim hikayem; kalabalıklar içinde yapayalnız bir kutlama aslında. Kendi içimde kurduğum o gizli mabetten dışarıya tek bir sızıntı vermeme çabası. Onu o kadar çok seviyorum ki, bu sevginin ağırlığını sadece ben taşımalıyım; ne o bilmeli yükünü, ne de dünya...