4
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
144
Okunma
İnsan bu
Aklın deryasında yıkanıyor
Gönül deryasını kurutuyor
Güneşini boğuyor
Hesapla ölçüyor nefesi
Kalbin terazisi pas tutmuş
Bildikçe uzaklaşıyor kendinden
Bildikçe yitik oluyor
Damla damla merhamet arar çölde
Oysa ummanı içinde taşır
Aklı saraylar kurar göğe
Gönlü virane kalır
Sorular çoğalır, cevap susar
Sesini bastırır gürültü
Hakikat ince çizgi ar
İnsan kalabalıkta kaybolur
Yürür ama yol kendinde
Bakar ama görmez
Işığı dışarda arar
Kendi kandilini söndürüp
Aklı secdede değil
Gönül mahzun köşede
Bilmek put olur bazen
Unutulur teslimiyet
Rifat KAYA
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.