Biz aynı locada aynı filmi seyreden iki yabancıydık.
Ben, bozuk saat misâli gözlerindeki kadranda sana, beş kala modunda takılıp kalmıştım.
Sen ise, hayallerinde beni es geçip, başkasıyla mutluluğa gülümsüyordun.

Sana göre ben, filmin kötü adamı,
Bana, göre sen, filmin aşk kahramanıydın.
Kara gözlerini benden kaçırırken,
Uçkun mutlulukları filmle birleştirip;
Kendini bambaşka bir aşk senaryosunda
Başrolü oynamaya hazırlanıyordun.

Cesur ol!
Sevmediğini söyleyecek kadar.
Sahte gülümsemelerin güzelliğinin gölgesinde kalıyor biliyormusun?
Aşk hatır gönül dinlemez.
Gözler yalan söylemez.

Hayat oyundan öte bir yerde.
Biliyorum ki; aramızda duran,
Bizi ayıran,
Filmin oynadığı beyaz perdenin önünde
Siyaha bürünmüş bir perde.

Sen, beni merak etme.
Ben, yanılgılarımla varım.
Hayatından çıkıp gitme zamanına
Ayarlamışım ayrılık saatini.
İstemem hatıranı,
Hiç bir şey kalmasın senden geriye.

Kendi varlığımda kayboluşumu
kutsayacağım senden öte,
Benden beriye.
Parçalanan kalbimi avuçlarıma aldım
Sevgiyle onaracağım yine de.
Benim sevmelerim bana özel.
Nefret mi, onu da gönlümün
Karanlığına gömdüm.