Bir dahi suskunluğu sendeki.
Gözlerindeki ışıltılarda yitirip kendimi, harikalar diyarında mutluluğu arayış güzelliğinde.
Merhametine sığınmak istiyorum.
Bir çocuk masumiyetinde sevgi açlığında.
Oyunlar oynamak istiyorum hoşgörünü serdiğin,
Sevgi ağacına kurulan salıncakta.

Koy mahremini baş ucuna,
Hayallerimi süslesin keşfedemediğim güzelliğin.
Bir tatlı tebessüm belirsin yüzünde,
Merakımı kamçılayan gizeminde,
Tutuklu kalsın sevmelerim.
Cehenneme müstehak olsun arzularım.

Bu şehir sensizliğe ağlıyor şimdi.
Elele gezdiğimiz yolları hüzün yaprakları bürümüş.
O yapraklar gibi, tüm anılar hiçliğe süpürülmüş.
Tüm güzelliklere kapalı gözlerim.
Gözlerime çekilen perdenin ardında tüm hayaller.
Hayallerimdeki kadın, acıtıyor şimdi gerçekler.

Geçmiste yaşamak ne kadar acı ki;
Oysa, yaşam anlardan oluşuyor.
Bir yarım hikâye şimdi geriye kalan,
Kalbim sensizliğin gölgesinde ıstırap ile yarışıyor.
Bu aşk kendi içinde tezat,
İçinde sen ve ben, anılar birbiriyle savaşıyor.

Haziran ortasına ilerliyor zaman,
Ağaç dalında bülbül sesleri.
Kanatları Beyaz bir kelebek, mutluluğa Raks ediyor.
Sabah vaktinde arılar, her güzellikte bal arıyor.

Doğada bir aşk kokusu,
yeşillikler güneşe yanmaya yeminli.
Adeta uzanıyor dalları göğe,
Güneşe ulaşmaya emin mi?
Bu da bir aşk olmalı,
Yanmak, bir sızı ki,
Bu sızıyla hoş aşka aşık olan canlı.
Ölçüler sarhoş, algılar yanılgıdan ibaret.
Her şey aşka bani ki;
Aşk denilen duygu, kutsala evrilen ibadet.

Ben seni,
Yağmurlarla birlikte sevmiştim.
Ben seni,
İliklerime kadar ıslandığım anlarda,
İrkilmelerimde hissetmiştim.
Ben seni,
Yaz günlerinin sıcağında,
Susuzluğumda kuruyan dudaklarımın
Çatlağındaki sızı da hissetmiştim.
Ben seni,
Karlı bir kış günü, üşüdüğüm anlarda
yüreğimdeki sıcaklıkta hissetmiştim.
Ben seni,
Bir ilkbahar sabahı, yeşillikler arasındaki
Güzelliğini hayalime koyarak gizlice seyretmiştim.

Ne olur bağışla beni, ne olur!
Ben seni, haddim olmayarak yasaklarda sevmiştim.