0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
16
Okunma
Bilemedim ben;
Sevdanın bileğinde bilenen aşkın,
Bu denli kesik, derin yaralar açacağını.
Her yer aşka bulandı...
Gözlerimden dökülen umudun,
Su taşımayan karıncalarına küskünlüğü.
Belki de sana bunu bile çok gördüm;
Küsecek limanlar aradım,
İçi boş gemilerin dalgasında savrulan.
Demir atılan gönlümü
Parçaladı aşkın çapası...
Kanım süzüldü,
Acıtan tuzun göz yaşında.
Yaşamda yaşanmamışlık
Ölsün ölümde…
Ölümde ölecek bir gün.
Bu çağrının habercisi Azrail;
Doğarken görmediğimizi,
Ölürken görür gözleri.
Bu yüzdendir kıymeti;
Saati, hükümsüz zamanı.
Serdar Özyanız
