2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
107
Okunma

Seni sevmek bir erdem değil,
bir suçtu belki de;
ama ben her suçu
bilinçli bir insan gibi işledim.
İçimde iki mahkeme vardı:
Biri aklımdı, seni beraat ettirmek isteyen,
Diğeri kalbimdi,
idam kararını çoktan imzalamış.
Sana yaklaştıkça kendimden uzaklaştım,
çünkü insan en çok
sevdiğinin aynasında
kendi çirkinliğini görür.
Geceleri seni düşünmek,
Tanrı’yla tartışmak gibiydi:
“Bu kadar acıyı neden
aynı kalbe sığdırdın?”
Sen masumdun belki,
ama bende masumiyet
çoktan iflas etmişti.
Sana dokunurken bile
içimde bir itiraf hazırdı.
Sevgi dediğin şey,
iki yaralının
birbirini tedavi etmeye çalışırken
kanı daha da derine akıtmasıdır.
Yine de bil:
Seni sevdim.
Çünkü insan bazen
cehennemi seçer,
sırf kendini affedebilmek için.
5.0
100% (3)