Bu dizeler resmen günümüz Türkiye'sinin özeti gibi olmuş şair dost..
Maaşına banka koyuyor bloke, emekli tabut sırtında geziyor, göbekliler harmanı rüzgâra veriyor, tahsilli cahiller dalgaya sarıyor milleti… Her dizede ayrı bir tokat var, ama en acısı şu sonuncusu: “Vergiye boğdular bizi efendi”.
Efendi kelimesi burada hem alaycı hem de acı. Eskiden “efendi” hitabı saygı içerirdi; şimdi ise “seni sömüren, seni kandıran, seni ezen adam”ın ta kendisi olmuş. Üstelik “efendi” diye seslenirken bile içten içe “lanet olsun size” diyor şiir.
Bu, yıllardır biriken öfkenin, mizahla karışık isyanın en çıplak hali. “Çamura yatmak” zorunda bırakılan, “gökyüzüne bakmayı” unutan, “şov yapıyor” diye dalgaya vurulan bir toplumun ağıtı. Ve en kötüsü: Hepsi farkında. “Yüzünde ağlak, içinden gülüyor” dizesi tam da bunu anlatıyor.
Bence bu sözler bugün yazılıp bestelense, stadyumlarda değil meydanlarda söylenecek türden. Çünkü artık şarkı olmaktan çıktı; teşhis oldu.
Kalemine, yüreğine sağlık. Bu dizeler boğazda düğümlenenleri çok güzel dışarı vurmuş. Bu yapılanları görmeyen gözleri, duymayan kulakları, doğruluktan bahsedip doğru davranmayanları da vesileyle kınıyor ve sizi kutluyorum. 👏