SİGARAM VE SEN

Gece çökerken sessizliğin üstüne,
Yalnızlığımda yine sen, bir de sigaram var elimde.
Bir yanda dumanı tüten hatıralar,
Bir yanda yüreğimi yakan adın.

Her nefeste seni çekerim içime,
Dudaklarımda sigaram, aklımda hep seninle kalan o suskunluk.
Küller gibi dağıldım, yavaş yavaş tükendim.
Bir iz bıraktın hani kalbimin tam ortasında.

Köz gibi hâlâ yanıyor orası,
Ne bir gülüş ne bir nefes susturamıyor seni içimde.
Yalnızlığımın şerefine son sigaramı yaktım.
O dumanla beraber seni içimden söküp atmaya çalıştım.

Ama her kıvrılan duman yine sana çıkıyor gülüm.
Her gece aynı kâğıt, aynı tütün.
Bir çakmak sesi, bir iç çekiş var.
Ve ardından sessiz bir keşke.

Görüş günü gibi bekliyorum seni,
Kapı açılacak da belki bir ihtimal gözlerin görünecek.
Kalbim mahkûm yokluğuna her gün.
Cezasını çekiyor ömrüm.

Sigaram yanıyor, ama asıl ben kül oluyorum.
Çünkü sen gittin, ama yokluğun
Ciğerlerime dolan en ağır duman.
Ömrüm dedim sana, adını dualarıma karıştırdım.

İçtiğim her nefeste biraz daha büyüdün içimde.
Ama bil ki sigaram bitince geçmiyor bu sancı.
Çünkü sen, bitecek bir yangın değilsin içimde.
Sonsuza dek yanan en derin sızımsın.

MADU BELLAA
02.02.2026