2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
111
Okunma
Parmaklıklar değil, kirpiklerin etrafımda,
Kaçmak ne mümkün, bu sürgün en güzel vatan.
Bir mühür gibi basılmış her bakışın ruhuma,
Sana mahkum olmak; yeniden doğmakmış meğer hattan.
Gözlerinden öperim,
O derin, o dilsiz kuyulardan.
Her damla yaşın bende fırtına,
Her gülüşün bahar, uykusuz uykulardan.
N’olur yaz...
Mürekkebin dolsun boş kalan yanıma.
Bir kelimen bile yeter bu sessizliği bozmaya,
Sesin değsin, can gelsin yarım kalan canıma.
Funda Yılmaz
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz