Bu dünyanın çarkı tersine dönmüş,
Doğruyu ezen çok, ezilen sessiz.
Adalet yük olmuş insanın diline,
Susmak erdem, konuşmak suç.

Dost dediğim yabancı yüzler taşır,
Omuz omuza durmak hayal oldu.
Sözün ağırlığı yok artık elde,
Güven denilen şey yarıda kaldı.

Oku dediler, okuduk değersizleştik,
Bilen sustu, bilmeyen konuştu.
Cehalet kürsü kurdu meydanlara,
Hakikat köşede yüzünü örttü

Ne umut anlatır halimi şimdi,
Ne sabır taşır bu yükü daha.
Bu kadar gürültünün içinde
Bir zerre kaldım... fark edilmeden.

Şaire Aslıhan DÖNMEZ

Paylaş:

16 Beğeni

+8 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (10)

5.0

100% (10)

Cehaletin kürsüsü Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Cehaletin kürsüsü şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

CEHALETİN KÜRSÜSÜ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

AHMET ACAR, @ahmetacar

11.2.2026 21:37:05

5 puan verdi

Güzel ülkemin değerli şairi
Onur verdiniz kıymet kattınız
Çok teşekkür ederim.

serdarascioglu, @serdarascioglu

1.2.2026 15:18:01

5 puan verdi

GÜZEL ŞİİRDİ BEĞENDİM..YÜREĞİNE BEREKET..ŞAİRİM...SEVGİLER..! SAYFAMIDA ONURLANDIRDINIZ..BENDE HEMEN DÖNÜP BAKTIM ŞİİRLERİNİZE..TEBRİKLER . EMEĞE SAYGI GEREK DEĞİL Mİ...?

serdarascioglu tarafından 1.2.2026 15:25:20 zamanında düzenlenmiştir.

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

1.2.2026 00:15:01

5 puan verdi

""Bir duygu selidir, her zaman şiir"" Aşık Lüzumsuz
Şiire, şaire, güne merhaba
Eser her zaman ki tat ve deminde idi
BİZDE SEVEREK OKUDUK, KUTLADIK VE ALKIŞLADIK YÜREKTEN
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

31.1.2026 23:37:00

5 puan verdi

Şiirin Adı: Cehaletin Kürsüsü
Şair: Aslıhan DÖNMEZ
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(nam-ı diğer Celil ÇINKIR)
Değerlendirme Mekânı: RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi / Dil ve Vicdan Servisi

Bu şiir, yalnızca bir yakınma değil; aklın susturulduğu, cehaletin kürsü kurduğu bir zamanın kaydını tutuyor. Dizelerdeki sessizlik korkudan değil, ölçüsüz gürültüye duyulan itirazdan doğuyor. “Susmak erdem, konuşmak suç” tespiti, çağın en ağır ironisi olarak şiirin omurgasını oluşturuyor. Bilginin değersizleştiği, güvenin yarım kaldığı bir düzende şair; hakikatin nasıl kenara itildiğini yalın ama sarsıcı bir dille görünür kılıyor.

Bu noktada dil adına önemli bir hatırlatma yapmak da gerekir:
Türkçede “şair” kelimesi cinsiyet ayrımı yapmaz. Kadın ya da erkek için ayrı bir kullanım yoktur. “Şaire” ifadesi Arapça kökenlidir; Türk dilinin doğal yapısına ait değildir. Bu şiirin derdi tam da budur zaten: Dil bozulursa düşünce sakatlanır; düşünce sakatlanırsa adalet yürüyemez.
Dolayısıyla hem şiirin ruhu hem de dil bilinci açısından “şair” kelimesini doğru yerde ve doğru biçimde kullanmak bir tercih değil, bir bilinç meselesidir.

Vesselam.

— Hakikat sustukça, cehalet kendini bilge sanır.
— Dil bozulursa düşünce, düşünce bozulursa vicdan şaşar.

erbensalim, @erbensalim

31.1.2026 22:50:01

5 puan verdi

Zıtlıkların Savaşı: "Bilenin susup bilmeyenin konuşması," günümüzün en büyük yarasını, yani liyakatsizliği ve gürültü kirliliğini çok net özetliyor.
Yalnızlaşma: Bilginin ve doğruluğun değer kaybettiği bir dünyada, insanın okudukça "değersizleştiğini" hissetmesi çok ağır ve gerçekçi bir sitem.
Görünmezlik: Şiirin sonundaki "bir zerre kaldım" vurgusu, erdemli insanın kalabalıklar içinde yaşadığı o derin yalnızlığı harika yansıtıyor.
tebrikler