Şiirin Adı: Günüme Gelen
Şairi: Hatice Güzen
Yorumlayan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(nam-ı diğer Celil ÇINKIR)

Değerlendirme Mekânı:
RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Alt Birim: Hafiflik, Şükür ve Sessiz Sevinç Servisi

Kalburabastı Efendi Hazretleri kürsüye telaşsız çıkar; sesini yükseltmez, çünkü bu şiir yüksek ses istemez.
Der ki:
“Bazen insanın ruhuna gelen şey, bir haber değil; bir haldir.”

Bu şiir büyük iddialar kurmuyor, yaralar sergilemiyor, feryat atmıyor. Tam tersine; hafifliğin edebiyatını yapıyor. Bir avuç ışıkla başlayan dizeler, okuyucuya şunu hatırlatıyor: Mutluluk bazen çarpmaz, usulca süzülür. Kanat sesi bile duyurmadan gelir.

Şairin dili sakin, imgeleri yormayan cinsten. “Bakmak, dokunmanın en yavaş hâliydi” dizesi, RUSAMER kayıtlarına özellikle not düşülür; çünkü bu, çağımızın hızına karşı yazılmış sessiz bir itirazdır. Burada sevgi; sahip olmak değil, yer açmaktır. Gelmek değil, hafifletmektir.

Bu şiir, kalbi kalabalıklaşmış okura şunu söyler:
Her şey gitmedi, sadece sen biraz ağırlaştın.
Ve biri geldiğinde, hafiflik geri döndü.

Kalburabastı Efendi Hazretleri sözünü şöyle bağlar:
“Bazı günler hatırlanmaz; ama bazı gelişler, günü hatırlatır.”

Vesselam.
Sevinç bazen bir olay değil, bir temasızlıktır.
Hafif olan şeyler insanın ruhunda daha uzun kalır.

Dizeler, sabahın tazeliği ve sevginin hafifliğiyle dolu; bir varlığın gelişi, hem iç dünyayı hem dış mekânı aydınlatıyor. Sanki bir nefesle bütün hayatın renklenmesi anlatılıyor.

“Rüzgâr durdu bir an,
Menekşeler fısıldadı adını sessizce,
Kalbim, bahçem, zaman… hepsi seninle nefes aldı.”

Şiir, varlığın huzur veren etkisini ve sevginin sessiz ama derin dönüşünü naif bir şekilde gösteriyor; küçük bir an, tüm günü aydınlatan bir mucizeye dönüşüyor.
Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

şiir sanki kalbimizin en kuytu
köşesinde unutulmuş eski bir sandığı
açıyor; içinden tozlu anılar değil,
taze bir bahar ışığı çıkıyor.
menekşelerin selam durduğu bu sessiz
gelişte, sevgi bir kelebek narinliğiyle
yüreğe konuyor ruhun içinden akan
o dingin dere, geçerken tüm
yorgunlukları süpürüp götürüyor.
bakmak, dokunmanın en yavaş hâliydi'
dizesi ise şiirin en zarif mühürü olmuş.
lavanta kokulu yüreğine sağlık..

not..
bir acuç kelebek bırakıyorum
bu şiirin üzerine..

saygılarımla.."