7
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
166
Okunma
Seni sevmek
çamur kalıbın içine
kendi gövdeni
mumdan üflemekti
Bilirim
ateşi harlamayı
içerdeki o ilk biçimi
kendi sıcağımla eritip
akıtmayı
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Şimdi
o yok olan mumun bıraktığı
o dilsiz boşluğa
kızgın bir tunç gibi dökülüyor
bu ağır aşk
Kalıbı kırdım
Aynadaki çatlak tel gibi
ortaya çıkan o ebedi gövde
kapısında mühürlü bir tarihle
bekliyor bizi
Sahi
kalıbı kırınca
kimi bırakmış oluyor insan
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz