renkler saçan bir baharda filizlenen tohumlar gibiydin
an be an çiçek açardın gönlümde
kokunu tanımlayamazdım
farkın beliriyordu her tebessümümde..

yadırgayamazdım ansızın gidişini
gözlerini hayal ederek yas tutamazdım
kabuslarımda korkamazdım yokluğundan
sen hep o eksik parçamdın..

saçlarına karışamazdı parmaklarım
hiç bitmeyen tükenmeyen duamdın..

ayrılık sillesi vurmuştu bir kez sol yanıma
ne yapsam toparlayamazdım
yıllandıkça derinleşiyordu yaralarım
seni yok sayamazdım..

ve ben bu derin acılarla var olan bir adamdım
herkese göre var sana göre yoktum
ve şimdi bir sigara daha yaktım
dumanında hayallerini oynattım..

sonunda anladım ki sen ve sevgin boş bir yalandın
ben bu yalana usanmadan yıllarca taptım
ve inkar etti beni sonunda yalancı tanrım
kayboldum masalında şu hercai girizgahın..

ne var ne yoksa sendi her şey
sonunu bile bile aptalca inandım
ve artık hiçbir şeye kalmadı inancım
bundan böyle bana kötü hissettiren her şeyi bıraktım..

ve evet sana unutamayacağın bir şiir yazdım
bu dünyada olmazsa öbür tarafta elbet okuyacaksın
dilerim ki ruhlarımız aynı ateşte yanmasın
sen bir kıvılcım bense harlanmaya hazır büyük bir yangınım..