rüzgârınla ferahlar gönlüm
gözyaşınla gelir güz
bu yürek yalnızca senin
hatrımda hâlâ o gülümseyen yüz..

bir kahve falında veyahut sessiz bir sokakta
seni hatırlatır gördüğüm her şey
tüm kimliğimle yokluğuna bürünürüm
insicamının aydınlığı kaplar her yanımı..

çektiğim her dumanda varsın
nasıl anlatsın mecnûn sensiz sevgiyi..

sen ki uğruna ömür feda
umrunda mıdır çektiğim bunca cefa
bekliyor musun hâlâ o rıhtımda
vedaların dağlar öksüz göğsümü..

ne vakit sana kavuşmak dilesem
bir sancı düşer buz tutmuş bağrıma
bende aşkın hep sonsuza
bîtap düştüm aciz kırgınlığımla..

sonrası yok senden sonra
gerçi evveli de yoktu böyle sevdanın
ayrılığında mehtabı olmaz sabahların
katili oldun böyle saf duyguların..

seni sevmek bir bahara ermek gibi
bembeyaz bir defterde açmak yeni sayfaları
sensizlik ebedî bir zulüm
kurtar beni çaresiz benliğimden..

ardı arkası kesilmiyor kabusların
saatler hep varlığımı yokluğun geçiyor
ve ben teslim oluyorum arzularına
n’olur gel artık, beni senle tamamla..