Umutsuz bir şubat gecesinden...
Sensizliğin ve sessizliğin,
acıların eşliğinde yazıyorum sana..
Kolay değil kabullenmek..
Bazen doğru olan bir gerçeği,
yalan yada rüya sanıyor insan..
Sigaramın bile tadı yok,
sensiz geçen akşamlarda..
Acı veriyor şimdi..
Çektiğim her nefeste,
bir yara daha kanıyor içimde..
Zaman nasılda geçmiş anlamadan..
Kaybetmişim seni,
kaybetmişim inci tanem..
Mevsimler değişmiş,
seneler devrilmiş gidişinin üzerinden..

Oysa gözlerimin düştüğü her boşlukta:
daha dün gibi bakışın, ve gülüşün..
Akşamlar da çekilmiyor sensiz..
Hâla o ilk günki heyecanla
çıkıyorum merdivenleri...
Öyle alışmışımki sana..
Açmayacağını bile bile,
yinede alamıyorum elimi zilden..
Sonra kulak veriyorum
içimdeki o vefasız sese..
Ve takıyorum anahtarı, giriyorum eve..
Gözlerim yine o anlamsız boşlukta..
Yüzümde ekşi bir tebessüm..
Ve iki damla yaşımla,
atıyorum kendimi koltuğa..
Duvarda
mutlu günlerin cansız hatırası..
Elimde sigaram, kalbimde yaram..
Acı da olsa kabulleniyorum galiba..
Beni böylesine dağıtan..
Yüreğimi dağlayan, içimi yakan..
Hayallerimi yıkan...
Ve seni benden alan bu vedaya,
razı oldum en sonunda..
Anladımki ecel gün saymıyor..
Anladımki,
ölümün takvimi yokmuş sevdiğim..

Yoksun...
Kaç mevsim devrildi bu evde,
kaç bahar bitti bilmiyorum..
Tutamadım seni..
Eriyip gittin kollarımda..
Başaramadım sevdiğim,
avuçlarımda tutamadım seni..
Hayalimdesin yine..
Gözlerimde
canlanıyor saçlarının ışıltısı..
Biliyorum..
Yıldızlardan güzel o gözlerinle,
hâla beni izliyorsun bir yerlerden..
Keşke konuşabilsem,
keşke duyabilsem sesini..
Keşke sorabilsem..
Nasılsın iyimisin, yerin rahatmı diye..
Keşke bir defa daha görebilsem
o aydan güzel yüzünü..
Hiç üzmezdim seni..
Ellerinden tutardım
her canım acıyor deyişinde..
Sevgimi fılsıldardım kulağına,
ve göz yaşlarından öperdim
bu dünyadan göçüp gitmeseydin..

Sevğimin bedeli sensizlikmiş meğer.
Canımdan öte
sevmiş olmasaydım seni,
şimdi yanımda olurdun belki..
Öyle zor ki bu hayat..
Nefes almak bile işkence..
Sensiz geçen,
senin olmadığın akşamlarda..
Ecel gün saymıyor..
Ölümün takvimi yokmuş sevdiğim..
Sen gittin..
Sen gittin gitmesine de:
yaşayan bir ölü,
yürüyen bir ceset bıraktın geride..
Yaşayan bir ölü,
yürüyen bir ceset...