5
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
217
Okunma

Kar herkese düşmez ustam
bazı omuzlar beyazlığı
yük sanır
bazıları kefen.
Ben üşüdüm
inkâr etmem.
Ama kimseye
erimeyeceği bir soğuk bırakmadım.
Her fırtına anlatılmaz
her sessiz beyazlık teslimiyet değildir.
İnsan bazen
en çok donarken ısınır.
Dizlerim toprağa gömüldü belki
ama ruhum buz tutmadı.
Çünkü onur
her kar fırtınasından sonra
yeniden gökyüzüne bakmayı bilir.
Gözyaşımı karla değiştirdim
yerine yol açtım.
Kış anladı
gerisi zaten
sessizliğin laf kalabalığı.
Kar yağıyor hâlâ
ve ben
karın altında
hâlâ yürüyorum.
Düşmeden, eğilmeden,
sırtımda sadece
kendi ağırlığım.
(ve o ağırlık bile
artık hafif,
çünkü kar
her şeyi eşitliyor
ama hiçbir şeyi
unutmuyor.)
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.