Çok güzel bir şiirdi kutluyorum yazar dostum.

Çok güzel bir şiirdi kutluyorum yazar dostum.

Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel geceler diliyorum.

Şiir, “firar” hâlini bir kaçış değil, varoluş askıda kalmışlığı olarak kuruyor. Yerle gök arasındaki savruluş, zamanla yapılan kayıp bir pazarlık gibi; umut bile çare değil, yalnızca ağ. En çarpıcı yanı, arayışın kendisinin bir mahkûmiyete dönüşmesi. Sade ama ağır bir iç karanlık taşıyor.

Tebtikler

Saygılar hocam 📄🖊️🌿🙏🧿📎

Arafta kalmak ... !
İki arada bi' derede
Aşağısı sakal yukarısı bıyık :))
Gönül kaleminiz tükenmesin

Şiir, kaybolmuşluk ve içsel firar hâlini derin ve karanlık imgelerle güçlü biçimde yansıtıyor. “Ruhum firarda” dizesi, tüm metnin omurgası gibi; yabancılaşmayı, zamanla ve benlikle yaşanan çatışmayı etkileyici şekilde taşıyor. Dil sade ama yoğun, tekrarlar ruhsal sıkışmışlığı pekiştiriyor. Okuyucuyu zihnin sisli koridorlarında dolaştıran, varoluşsal bir ağırlığı olan çarpıcı bir şiir.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Bu şiir, ruhun firarını ve varoluşsal kayboluşu ustalıkla işliyor. “Ruhum firarda” dizesi her şeyi özetliyor: Ruh bedenden, zamandan, mekândan kopmuş; ama bu kopuş özgürlük değil, sonsuz bir savruluş. Şair ne yerde ne gökte, modern insanın anlam boşluğunda asılı kalmış.
Akıl düşlerde yitik, ruh ise onu sürüklüyor. Düşler sığınak gibi başlasa da tuzak oluyor; kaçış daha derin bir karanlığa açılıyor. Zaman en acımasız oyuncu: Hile yapıyor, pazarlıkta hep bizi yeniyor. “Kovaladıkça kaçıyor” – arayış bitmiyor, ama hedef belirsiz.
Karanlık imgeler ve tekrarlar melankoliyi yoğunlaştırıyor; yine de tam teslimiyet yok, bir inatçı arayış sürüyor. Ne burada kalabiliyoruz ne kaçabiliyoruz; ruh firarda, ama firar bile bir yere varmıyor. Çok güçlü, çok içten bir çığlık. Düşünsel ifade mi hpşgörünüzle bilginize sunar paylaşımınız için Teşekkür ederim.

Çok karanlık ve içsel bir şiir. “Ruhum firarda” ifadesi, hem kaybolmuşluk hem de derin bir arayışın sembolü olmuş. Zamanın değersizliği, umudun bile ağlarını örmesi ve sürekli kaçan şeyin peşinde koşmak, şiire güçlü bir çaresizlik duygusu katıyor. Melankolik, yoğun ve etkileyici bir içsel monolog. Kaleminize sağlık!

Kalemin kavi duyguları daim olsun hocam çok güzel bir şiir okudum tebrik ediyorum saygılar sunuyorum 🌹👏🏻👏🏻

Yüreğinize sağlık üstadım, kaleminiz kavi duygularınız daim olsun. Saygı ve hürmetle.

psikolojik bir durum. delilik değil tabii bu, sadece beyinle alakalı. bir gün öyle demişti bana bir psikiyatr. kabul etmek lazım. şahsen ben kabul etmişim. yani delirmemek için. ve onu dinlemişim. tavsiyem olur mehmet kardeşe, deneyimli biri olarak. tabii hikaye kurgu değil gerçek ise...

EMEĞİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK ÜSTADIM KALEMİNİZİN MÜREKKEBİ EKSİLMESİN 🖐️ SAYGILARIMLA