Yüreğinize sağlık üstadım, kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun.👏👏👏

Yine duyguların zirve yaptığı bir şiir dökülmüş kaleminizden jaleminiz kavi yüreğiniz var olsun

Güzel anlam dolu akıcı bir şiir okudum
Şiir bir bütün olarak muhteşemdi tebrik ederim.

Kutluyorum. Duygusal derinliğin zirvelerinde bir şiir okudum. Yüreğinize ve emeğinize kuvvet.

"aşk dediğimiz şey
belki de sahip olmak değil
bir varlığı zamandan çekip alarak,
yalnızlığın yanına koymaktı."

- Aşkla.

Kalemin kelamın varolsun değerli hocam nice güzel eserlere inşallah selamlar sevgiler

Şiir, vaktin en kırılgan anı olan "sabaha karşı" vaktini, sadece bir zaman dilimi olarak değil, duygusal bir araf olarak tasvir ediyor. Şair, gecenin bitmeyişi ve sabahın başlamayışı arasındaki o askıda kalma halini, içindeki durağanlıkla ustaca birleştirmiş. Özellikle düşüncelerin "eski odalara" benzetilmesi, zihnin koridorlarında yapılan o hüzünlü yürüyüşü ve geçmişin tozlu raflarında saklanan hatıraları oldukça somut ve dokunaklı bir hale getiriyor.
​Şiirin kalbinde yer alan "yarım kalmışlık" teması, mükemmeliyetin tamlıkta değil, eksiklikteki gerçeklikte olduğunu savunarak okuru sarsıyor. "Bazı şeyler yarım kaldığında daha gerçektirler" ifadesi, aşkın ve özlemin doğasındaki o bitmeyen, tamamlanmayan sızının aslında en sahici bağ olduğunu hatırlatıyor. Sevgiliye dokunmanın zamanı bozacağı endişesi, duygunun kutsallığını koruma arzusunu yansıtırken; aşkın sahip olmak değil, bir varlığı "yalnızlığın yanına koymak" olarak tanımlanması, derin bir felsefi olgunluk barındırıyor.
​Son bölümlerdeki vakur duruş, şiiri sıradan bir serzenişten kurtarıp soylu bir kabullenişe taşıyor. "Gel demiyorum" diyerek çağrısız bir bekleyişi seçmek, sevginin özgürlüğüne duyulan saygıyı gösteriyor. Şiirin sonunda zamanın değil, kişinin ilerlediğini vurgulaması ise oldukça etkileyici; dünya dursa da insanın içindeki o "eşik" ile büyümesinin ve sevdiğiyle birlikte dönüşmesinin hikayesini zarif bir sessizlikle noktalıyorsunuz.
Harika bir eser okudum. Gönlümüze saglık. Başarı dileklerimle sevgi bırakıyorum sahifeye..

Zamanın ne geceye ne de güne evrildiği o eşikte, asılı kalan duyguları ne kadar duru bir dille anlatmışsınız.
Hatırlanacak biri gibi değil, unutulamayacak biri gibi' diyerek yaptığınız o ince ayrım, şiirin kalbi olmuş.
İçimizdeki odaların kapıları kapansa da, bazı izlerin neden silinmediğini bu kadar nahif bir hüzünle ifade ettiğiniz için sizi yürekten kutlarım. Kaleminizin ve gönlünüzün ışığı daim olsun üstadım..

Kutluyorum hocam çok güzel bir eser okudum

Mehmet hocam şiiriniz, , sabahın sessizliğinde zamanın durduğu, duyguların ve anıların ağır ağır aktığı bir iç yolculuğu anlatıyor. Şair, aşkı sahip olmak değil, onu kendi yalnızlığının yanına yerleştirmek olarak tasvir ediyor; her an, her bakış, hafızada yarım ama daha gerçek bir iz bırakıyor.

“Ve dudaklarındaki o tebessüm
Zamansız bir ışık gibi kalıyor içimde,
Her nefeste seni yeniden buluyorum sessizlikte.”

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Kãleminiz, yüreğiniz, gönlünüz incinmesin inşallah, muhterem hocam.
Gününüze esenlikler diliyorum.
SELÃM DUÃ VE MUHABBETLE..!🖊🤲🐞