2
Yorum
12
Beğeni
0,0
Puan
173
Okunma
yolun sonuna geldiğimde baktım
uçurumdu
atlar mıydım bilmiyorum
yükseklik korkum olmasaydı
son pişmanlığı bırakıp aklımı başıma aldım
ya en başa dönecektim yürüdüğüm yoldan
ya da çıkacaktım
ama yoldan çıkaracak biri lazımdı
ya da bahane
hiçbirini bulamadım
yorgunluğumu atayım diye yalnızlar rıhtımına saptım
kalabalıktı
ve her yalnız gibi ben de saptım
derken bir gemi yanaştı rıhtıma
sordum nereye gider bu gemi
meçhule dediler anlaşmış gibi hep bir ağızdan
binmedim tabi
meçhul de olsa gideceği yer belliydi
meçhule gidecek yalnız kalmasın dedi kaptan
ve gemi usulca yol aldı
ufka doğru limandan
nihayet baş başa kaldık yalnızlığımla rıhtımda
iyi ki binmemişim dedim içimden
gemi batınca ufukta
Cevap Yaz