Şiirin Adı: Göğsümün İçinde
Şairi: Orhan Gülaçar
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri / Celil ÇINKIR

Kalburabastı Efendi Hazretleri bu şiiri okuyunca önce göğsünü yokladı, sonra “bu kalpte balık mı var, akvaryum mu?” diye etrafına bakındı. Heyecan yok diyen şair, bildiğin seferberlik ilan etmiş: Göğüste deniz aranıyor, kalpte orkestra prova almış, ruh piste çıkmış tango yapıyor! Efendi der ki; “Heyecanlanmıyorum diyenin cümlesi uzunsa, kalbi çoktan yakalanmıştır.”

Balık–deniz benzetmesi öyle yerli yerinde ki; aşkın oksijeni bitmiş, canlı su arıyor. Orkestra meselesine gelince… Kalp susuyorsa, bil ki bütün enstrümanlar aynı kişiye bakıyordur. Gözlerin konuşması ise işin resmî evrakıdır; Efendi buna “sessiz ikrar, yüksek onay” der.

Şairin ağzını tutması da boşuna değil; çünkü sevinç yüksek sesle çıkarsa, akıl devre dışı kalır. Bu şiir, “heyecan yok” diyerek kalbin bütün fişlerini çekmiş gibi yapıp, ruhu sahneye salanların manifestosudur.

Vesselam.

“İnsan en çok ‘bir şey yok’ dediği yerde yakalanır.”
“Kalp sustu mu, bütün hakikat gözlerden konuşur.”