Zaman gibi kadim, kaderin derin,
Felâketten çıktın, dimdikti ser’in;
Birkaç yiğit insan, kaldı eserin,
Gelip sığındılar, bağrına senin!

Eteklerin ova, göğsün bir tepe,
Her ses kulağında sanki bir küpe;
Yer dertli ve gamlı, gök sere serpe,
Rüzgârlar eserdi, uğruna senin!

Toprağında tarih, taşında sır var,
Bir dağ esintisi, başını okşar;
Gecenin koynunda yanan yıldızlar,
Sönmeyen nur oldu, çağrına senin!

Doruklarda biten, bir efsânesin,
Yaşanan acıyı, çekti nefesin;
Bir seda gibiydi, yükselen sesin,
Yürek dayanmazdı, ağrına senin!

Zamanla aşındı, yüksek yamaçlar,
Bir sevda sunardı, gökte amaçlar;
İlmek ilmek oldu, şimdi demeçler,
Hayrân olunurdu, eğrine senin!

Her sabah doğarken güneş ufuktan,
Dumanlı tepeler nur olur yoktan;
Ölümlere meydan okundu çoktan,
Ruhumuz fedadır, sağrına senin!

...andelip...

Dost Kalemlerden..

Sükûtun derindir, sabrın ise dev
Gönlündeki yangın, sanki kor bir ev
Sana yönelmiştir, her kutsal ödev
Boyun eğdi cihan, bağrına senin!...............Osman Akçay

Kışın serttir ama merhametli yaz
Gölgende dinlenir yorgun her niyaz
Dağ gibi yücesin zirve kar beyaz
Vefa borçludur asrına senin....................meyzem