BULDUM SENİ

Bilinmezlerin üzüm bağında,
Adem’ken çamur batağında,
Havva’nın sıcak bağrında;
Buldum seni.

Bilinmezin nazlı cilvesinde,
Nuh’ken suların zilletinde,
Cudi Dağı’nın zirvesinde;
Buldum seni.

Bilinmezlerin sır ateşinde,
Hüda’nın ayı ve güneşinde,
İbrahim’in "Dostum" deyişinde;
Buldum seni.

Bilinmezin derin kuyularında,
Yusuf’ken sultan tahtlarında,
Züleyha’nın kara bahtında;
Buldum seni.

Bilinmezlerin saraylarında,
Musa’yken Firavun rüyalarında,
Kızıldeniz’in dalgalarında;
Buldum seni.

Yunus’ken derin deryada,
Balık içindeki sevdada,
Buldum seni.

Bilinmezin yüce öfkesinde,
İsa’yken on iki havari perdesinde,
Kıtmir sadakatinin zirvesinde;
Buldum seni.

Bilinmezlerin bilinmezinde,
Adem’in alnındaki nurunda,
İsa’nın müjdelediği Ahmed’de,
Kur’an’ın "Elif Lam Mim"inde;
Buldum seni.

Allah’ın şanlı Habibinde,
"Levlake Levlak" şerbetinde,
Gönlümün en derin yerinde;
Buldum seni.

Evlad-ı Resul sancağında,
Muhabbet-i Nakşi ocağında,
Harlandım edep (ar) kucağında,
Bir bakış, bir tutuş sıcağında;
Ateşler içinde,
Sırlar içinde;
Buldum seni.