Bazen
İlgisiz ve bilgisizim
Düşmüyorsa
İçimden geçenler sözcüklerime
Bırakmalıyım
Ben bu kalemi diyorum


Bazen
Bir sokak kedisi gibiyim
Farkına varamıyorum
Niyeti nedir başımı okşayan elin
Ama yine de
Aldırış etmeden niyete diyete
Bir mırıltı eşliğinde olsa da
Çapraz bir sorguda
Sürüyorum hayat masasına
Elimde tuttuğum en son kozumu


Bazen
Takılıp kalıyorum
Bir ilgi sözcüğüne
O kadar zor oluyor ki bazen
Kuşatılmış bir kalenin surlarını aşmak
Diye düşünüp
Bir eksik bir fazla ne fark eder ki deyip
Yeni bir acı daha ekliyorum
Demlenmiş içimin sızı içeriğine


Bazen
İzansız ve izahsızım
Kuyumcu değilim
Onun için hiç alakam yok
Altının kıymetiyle
Ama ah kıymet verdiklerim
Demekten de geri duramıyorum


Bazen korkuyorum
Sevgi sözcüğünden
Bir Sezan Aksu şarkısı
Kan kardeş oluyor hecelerimle
Tırnakla törpüyü düşünüyor
Başa çıkamıyorum küskünlüğümle



Bazen
Alacalı renklerle boyuyorum
Hayatımın karanlık tuvalini
Kısmetsiz bir çiçek açıyor
Uzanıp da dokunamadığım
Kader ağacının dallarında
İşte o an daha çok seviyorum
Her mevsimi beni üşüten
O koyu kahve gözlü kadını



Bazen
Bazen işte
Sakallarımda sakladığım
Dudak izleriyle hesaplaşıyorum
Sonra da
Tekrar tekrar okuyup
El kapısı şiirimi
Bir fincan kahve demleyip
Kahveme yoldaş ediyorum
Gözlerime her dokunduğunda
Sol yanımı felç eden koyukahve bakışları



Bazen
Her şey o kadar zor
O kadar da kolay ki
Resmini hangi çerçevede misafir edip
Gönlümün hangi duvarına asayım diye
Şaşırıp kalıyorum be şahım




Bazen
Tek bir sözcük
Ama her harfine
Ayrı ayrı dilek mumu yakılası
işte bu yüzden
Son veriyorum artık
İçimdeki seksek oyununa
Hiçbir şeyi beceremediğim gibi
Beceremiyorum şiir yazmayı da
Ama bazen karalıyorum işte böyle vasıfsızca
Ve suskunca sığınıyorum
Belki şahım hoş görür diye
Bazen sözcüğünün sevgi sığınağına



Şiirimize Sesi ve videosu ile Değer katan
Umut Sandalı’na sonsuz teşekkürlerimle