Kaldırım taşında parlar adımı,
Sırtında taşıyor koca mazi mi?
Bakışı eritir dağı ve damı,
Gönlünde saklıdır binbir gizemi.

​Fesinden süzülür vakur bir gölge,
Sözleri sarsılmaz sanki bir belge.
Huzuru ararken her bir mahalle,
Onunla güvene erer bu bölge.

​Kuşağı dardadır yüreği engin,
Fakirle kardeştir sanma ki zengin.
Adalet yolunda yok eşi dengin,
Ahlakı tertemiz ruhu pek gergin.

​Beline takmıştır gümüş hançeri,
Yolundan döndüremez hiçbir serseri.
Mazlumun sığındı en son siperi,
Ezelden ebede gider ileri.

​Zalimin ensesi titrer sesinden,
Bir yiğit can bulur nefesinden.
Dünyanın geçmiştir hevesinden,
Vazgeçmez hakikat davası n’inden.

​Gün doğar ufuktan efsane biter,
Ardından sadece bir koku tüter.
Filinta dediğin bir ömre yeter,
Namusu canından daha da beter.