Mahalle de, köyde
Hayat farklıydı
Dostluklar başkaydı
Duygu başkaydı
İnsanlık başkaydı
Kaygı başkaydı
Anlamadım gitti
N’oldu bu Millet
Komşu, komşusunu arar sorardı
Çoluk, çocuk için
Kafa yorardı
Eğer işi yoksa, iş de arardı
Evlilik çağında
Kız ve oğlana
Kısmet ararlar dı
Mahalle halkı
Akşam için pişen
Her tür yemekten
Komşuya verilir, kokmuştur diye
Çarşıya, pazara
Hatta pikniğe
Birlikte gidilir, eğlenilirdi
Evde, hastanede
Konu komşuyu
Yalnız bırakmazdı
Ziyaret edip

Komşuluk öyle ki
Kardeşten öte
Kötü günde, iyi günde
Yan yana
Nişanlarda, düğünlerde
Verilen o yemeklerde
Düğün evlerin de
Pişse de yemek
Tüm komşu evleri açık herkese
Gelen misafire
Sofra açılır
Destek olurlardı, herkes komşuya
Sevinçler ortaktı
Acılar ortak
Asker uğurlama
Ayrı bir güzel
Memuru atanması
Hem de çok özel
Komşularca akşam yemek
Veriler
Helallik alırlar
Ve gönderilir

Acıda da beraberdi
Komşular
Vefat eden varsa
Eğer komşuda
Acı paylaşılır, taziyelerde
Tam üç gün, bir hafta
Tüm konu, komşu
Yemek taşırlardı
Bir of demeden
Acı acıları, dertte dertleri
Saygılıydı
Mahallenin fertleri
Köylerdeyse yaşam daha başkaydı
Komşu, komşusuna
Ödünç giderdi
Köy içinde bir şey
Yapılacacaksa
İmece olurdu, her evden bir er
Para, pul geçmezdi
Komşuluk vardı

Biz böyle büyüdük
Böyle yaşadık
Aynı apartmanda otursa bile
Yabancı sanki
Bir birlerine
Oturup, kalkma yok
Gelip gitme yok
Ne derdi bilen var
Ne derman olan
Komşuluk bitti de
Akrabalık yok
Kardeşlikler bile
Düğünden, düğüne
Bayramdan, bayrama
Şimdi bayramlarda
El öpme bitti
Para varsa, ya deniz ya
Tatilde
Biz böyle değildik
N’oldu bu Millet

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ