2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
193
Okunma
Bir harf düşer önce, sonra bir kelime,
Beyaz bir boşluk yayılır sessizce.
Mürekkebin kağıda küstüğü o yerde,
Elin gider en eski hatıraya, bir kerede.
Sildiğin sadece bir satır mı sanırsın?
Kağıt incelir, yerinde yara kalır.
Bazı isimler vardır ki silsen de kazınır,
Gölgesi dahi ruhun kuytusunda saklanır.
Ama bazen silmek, en büyük sanattır;
Eski yüklerden kurtulan bir kanattır.
Bırak gitsin o solgun, yorgun heceler,
Temiz bir sayfada başlasın yeni hecelerde....
Funda Yılmaz
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
